เมื่ออธิปเรียนเสร็จ ก็รีบตรงกลับบ้านทันที พร้อมกับความคิดที่ยังคาอยู่ในหัว

พอถึงบ้าน เขาก็ขึ้นไปบนห้องของเอลิต้า...

"นี่ๆ ขอเข้าไปหน่อยสิ มีอะไรจะถามหน่อย"

"อือ เข้ามาสิ"

แล้วอธิปก็เปิดประตูเข้าไป เห็นเอลิต้ากำลังนอนเล่นโน้ตบุคอยู่บนเตียงของเธออยู่

 

"มีไรหรอ" เธอหันมาหาอธิป

"คือ ฉันอยากรู้กฏของโลกเวทมนตร์น่ะ"

"งั้นเอานี่ไปอ่านละกัน กฏโลกเวทมนตร์ 1150 ข้อ" เธอชี้นิ้วไปที่หนังสือเล่มหนา(โครตๆ)บนชั้นหนังสือริมห้อง แล้วมันก็ลอยไปหาอธิป

"โหยยยยย ใหญ่โครต งั้นถามเลยดีกว่า.... เธอบอกว่าเสกตังมันผิดกฏใช่มะ แล้วทำไม ไปยุ่งเกี่ยวกับเวลา ไม่ิผิดกฏหรอ?"

เอลิต้าเงียบไปครู่หนึ่ง

"ผิดสิ... แต่ฉันมีวิธีของฉัน"

"วิธีอะไร..."

"ไว้ค่อยบอกพร้อมกับวิีธีย้อนเิวลาละกัน"

"อืม.... งั้นเอานี่คืนไปละกัน ความจริงฉันอยากรุ้แค่นี้ล่ะ ขี้เกียจอ่านด้วย" อธิปยื่นหนังสือเล่มหนาคืนไป

"อือ หิวรึยัง" เธอรับหนังสือมา แล้วโยนไปไว้บนชั้นหนังสือที่ริมห้อง

"ก็นิดหน่อย"

"งั้นฉันลงไปทำอาหารเลยละกัน"

"อื้อ"

 

เอลิต้าปิดโน้ตบุคแล้วลงไปพร้อมกัน อธิปก็ไปนั่งดุทีวีในห้องนั่งเล่น ส่วนเอลิต้าก็เข้าครัว

เหมือนคู่แต่งงานเลย...

 

"นี่... เล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟังมั่งสิ มีแต่เธอรู้เรื่องฉันทุกเรื่องแล้วเนี่ย" เขาดูทีวีไปซักพัก ก็ปิดแล้วเดินเข้าไปในครัว เพื่อช่วยเธอทำอาหาร

"อยากฟังเรื่องไรล่ะ" เธอก็ทำอาหารต่อไป

"ก็... ครอบครัว ชีวิต ความเป็นอยู่ ที่โลกนั้นอะ"

"อืม.... ครอบครัวฉันตอนนี้เหลือฉันคนเดียวแล้วล่ะ... พ่อแม่ฉันประสบอุบัติเหตุในระหว่างกำลังจะไปทำงาน ตั้งแต่ฉันยังเ้ด็ก แล้วก็เสียชีวิต... แล้วก็เหลือฉันกับพี่สาวซึ่งเป็นนักวิจัย ฉันรักพี่สาวฉันมากนะ แต่เธอก็เลือกที่จะมาโลกมนุษย์เพื่อทำวิจัยเกี่ยวกับมนุษย์ แล้วก็ประสบอุบัติเหตุ... เสียชีวิตเช่นกัน...." เธอเบาเสียงลง

"ขอโทษทีนะ ที่ถามเรื่องนี้..." อธิปเริ่มสลด

"ไม่เป็นไรหรอก เราอยู่บ้านเดียวกัน ยังไงก็ควรรู้เรื่องของกันและกันไว้"

"อืม... ทำไมเธอถึงเลือกมาที่โลกมนุษย์ล่ะ..."

"เพราะเธอไง"

"แค่นั้นอะเหรอ คนที่เชื่อในเวทมนตร์ก็มีอีกตั้งเยอะแยะไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมต้องเป็นฉัน แล้วทำไมเธอถึงได้เฝ้าดูฉันมาตั้งแต่เด็ก"

"เพราะพี่สาวฉันเลือกทำวิจัยมนุษย์ และเธอก็เป็นหนึ่งในผู้ที่เธอทำวิจัยน่ะสิ ส่วนฉันก็ชอบดูผลงานของพี่ ก็เลยได้รู้จักเธอ"

"ทำไมถึงวิจัยฉันล่ะ"

"1. เพราะเธอเชื่อในเวทมนตร์ 2. ปัญหาครอบครัวของเธอ... มันน่าสนใจ พ่อแม่เธอแยกทางกันตั้งแต่เด็ก ใช่มั้ยล่ะ...และเธอก็อยู่กับแม่ของเธอมาจนถึงมัธยม แม่เธอก็แต่งงานใหม่ ทิ้งเธอไว้คนเดียว แต่ก็ส่งเงินมาให้ทุกเดือน 3. ถึงเธอจะมีปัญหาครอบครัวมากมาย แต่เธอก็ยังเป็นเด็กดี... นี่แหละ เหตุผลของพี่ฉัน"

"รู้หมดไส้หมดพุงฉันจริงๆ.. แล้วพี่เธอทำวิจัยยังไง ทำไมถึงรู้ได้ขนาดนี้ล่ะ"

"แมลงสื่อสารน่ะ เป็นอุปกรณ์ที่คอยส่งข้อมูลไปให้เจ้าของ ในบ้านนี้ก็มีอยู่ 5-6ตัว"

"หา!! มีไอแมลงนี่อยู่ในบ้านฉันมาตลอดเนี่ยนะ!!"

"อื้ือ ใช่แล้ว"

"งั้น... เธอก็คงเห็น...."

"เห็นหมด.... ทำอะไรบนเตียงมาบ้างน้า~~ คริ คริ คริ คริ" เอลิต้าหัวเราะแบบมีเลสนัย

"ทำไรวะ?" อธิปงง

 

"นอนไง..."

"เออ... คงเห็นฉันแก้ผ้าเดินในบ้านด้วยสินะ..."

"มันมีระบบเซนเซอร์อัตโนมัติ..."

"รอดไป... ไม่งั้นคงได้เห็นปืนใหญ่จอมสลัดของฉัน..."

"ชั้นลองปิดระบบเซนเซอร์แล้วก็เห็นเป็นหนอนชาเขียวเองนะ..."

"แปลว่าเห็นสินะ!!!! ยัยหื่น"

"ฉันเปล่านะะะะะะ แค่อยากรู้เองง~ กินๆๆๆๆ" เธอเปลี่ยนเรื่องทันที

"ไม่อยากจะเชื่อเลย อยู่บ้านนี้มา 20ปี...พึ่งจะรู้ว่าเหมือนมีกล้องวงจรปิดในบ้าน ความเป็นส่วนตัวของฉันนนน"

"ทำใจซะ.. มันผ่านมาแล้ว..."

"เฮ่อ.... เออแล้ว เธอเคยมีแฟนรึเปล่า"

"ไม่..." เธอกินต่อไป

"อายุ153เนี่ยนะ ไม่มีแฟนอีกเหรอ"

"ก็บอกแล้วไงยะ ว่าเวลามันเดินเร็ว เหมือนอายุ20 เกือบ21แล้ว เร็วกว่าโลกมนุษย์ 7 เท่าน่ะ และก็ ยังไม่อยากมีแฟนเลย"

"แล้วไม่คิดจะมีมั่งเหรอ"

"เห็นพี่ฉันก็มีแฟน แต่ก็ไม่เห็นต่างจากตอนไม่มีเลย"

"งั้นเหรอ..."

"แล้วถามทำไม จะจีบฉันหรอ~~" 

"ป..ป่าวนะ" อธิปหน้าแดง

"แหนะ เขินล่ะสิ เขินล่ะสิ" เอลิต้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้ "เห็นฉันน่ารักล่ะสิ ฮิๆๆๆ" เธอหัวเราะ แล้วกลับไปนั่งเหมือนเดิม

"แค่อยากรู้เฉยๆโว้ย" เขายังคงหน้าแดง แต่ในใจคิด 'อีนี่....'

 

"เออแล้วเรื่องงานอะ จะทำวันไหนบ้าง" อธิปเปลี่ยนเรื่องคุย

"แหนะเปลี่ยนเรื่องๆ"

"เออน่ะ"

"ทุกวันเลยก็ได้"

"อืมๆ ไว้เดี๋ยวฉันจะโทรบอกเจ้าของร้านให้"

"ขอบใจ"

 

ทั้งคู่ทานอาหารจนเสร็จ และอธิปก็ไปโทรศัพท์หาเจ้าของร้านที่เขาทำงานพิเศษอยู่

"พี่บิ๊กๆ นี่อธิปนะ"

"อ้อ ธิปเองหรอ มีไรล่ะโทรมาตอนนี้"

"สนใจรับพนักงานหญิงมั้ย"

"สวยมั้ย!!"

'เฒ่าหัวงูจริงๆ...' เขาคิดในใจ "ก็พอใช้ได้ครับ"

"งั้นรับเลย"

"เอ่อครับ... เริ่มงานวันเสาร์นี้้นะครับ ขอทำทุกวัน"

"ได้เลย อยากเจอไวๆ"

"ครับ แค่นี้นะครับ"

"เจอกันๆ"

แล้วอธิปก็วางหูไป

 

"อืม... เค้ารับแล้วล่ะ"

"เย้" เอลิต้าทำท่าดีใจ

"เริ่มงานวันเสาร์นะ จะได้ไปพร้อมกัน ระหว่างนี้ก็นั่งแกร่วอยู่บ้านไำปก่อนละกัน"

"โหย อีกตั้ง 4 วัน ฉันอยู่บ้านอย่างเดียว เฉาตายพอดี"

"แล้วจะทำอะไรล่ะเนี่ย"

"ไม่รู้สิ..."

"งั้นก็อยู่บ้า่นไป"

"ก็ได้...."

"ฉันไปอาบน้ำนอนก่อนละ พรุ่งนี้มีเรียนเช้า"

"อาฮะ หาข้าวกินเองนะ ขี้เกียจตื่นเช้า"

"โหยยย เป็นผู้อาศัย ก็ช่วยๆกันมั่งเหอะะะ"

 

"งั้นฉันไปก็ได้..." เอลิต้าทำเสียงงอน

"ก็ไปดิ..."

"ไปจริงๆนะ..."

"ล้อเล่นนนนน"แล้วอธิปก็ต้องง้อในที่สุด

"หาข้าวกินเองนะ ฮิๆๆๆ" แล้วเธอก็ลอยขึ้นห้องไป

'ช่างเป็นผู้อาศัยที่ดี... อีเวร...' เขาคิดในใจ แล้วก็ไปอาบน้ำ

 

"ฉันคิดถึงเธอนะอริสา" เขาพูดขณะหันไปมองภาพของเธอในกรอบรูปข้างทีวี แล้วก็เข้านอน

 

To Be Continue...

Comment

Comment:

Tweet

กิ๊วก๊าวจริงๆ

เดี๋ยวอีกหน่อยได้จุ๊บกันแหงๆ cry

Hot!

ลืมอริสาไปซะเถอะ อธิปเอ้ย 55+

#5 By Captain Stadium on 2009-04-28 23:45

ติดตามต่อไป

#4 By Meowzilla Zilla on 2009-04-28 17:09

big smile รออ่าน
รออ่านต่อๆ big smile big smile big smile

#2 By ||┃Junshoku|┃||┃ on 2009-04-28 14:25

สนุกดีค่ะ big smile

#1 By `iS ,, n ueng ★ on 2009-04-28 14:18