เช้าวันถัดไป วันอาทิตย์...

แดดยามสายส่องเข้ามาในห้องเพื่อปลุกอธิปให้ตื่นขึ้น

เขาลุกขึ้นมาแล้วเดินลงไปข้่างล่าง

 

"ทำกับข้าวรึยางงงง" เขาตะโกนออกไป แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา

"ยัยนั่นไม่อยู่แล้วนี่นา..." อธิปจึงไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อจะออกไปหาข้าวเช้ากิน ก่อนออกจากบ้าน เขาเตรียมเอกสารต่างๆ เพื่อที่จะใช้ไปสมัครงานออกไปด้วย

 

เขาเลือกเดินไปกินร้านอาหารตามสั่งในตลาดใกล้ๆบ้าน

"อ้า้ว น้องสาวเธอไม่มาด้วยหรอ" เจ้าของร้านซึ่งเป็นผู้หญิงวัยกลางคนถาม เอลิต้าเคยมากินข้าวร้านนี้กับอธิปอยู่ครั้งหนึ่ง

"อ๋อ เธอกลับบ้านไปแล้วครับ ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว" อธิปตอบไป

"อืม... น้องเธอก็น่ารักดีนะ เห็นพวกเธออยู่ด้วยกันแล้วมีดูความสุขดีน่ะ" เธอพูดและทำอาหารต่อไป

"อ่า...ครับ" .......

 

หลังจากเขากินข้าวเสร็จเขาก็นั่งรถเมล์ไปที่ห้างแห่งหนึ่งใกล้ๆนั้น เพื่อไปยื่นใบสมัครตามร้านอาหารต่างๆ

ซึ่งแทบทุกร้านก็ให้คำตอบมาว่า เดี๋ยวจะติดต่อไปทีหลัง... ทำให้เขาต้องรอต่อไป...

 

หลังจากออกจากห้างแล้ว เขาก็นั่งรถเมล์กลับมายังบริเวณบ้านเขา แต่เขาเลือกที่จะเดินไปยังสวนสาธารณะในย่านนั้นก่อน

เป็นสวนสาธารณะขนาดไม่ใหญ่มาก มีทะเลสาบอยู่กลางสวน มีสนามเด็กเล่น มีต้นไม้ใหญ่มากมาย

เขาไปนั่งที่เก้าอี้ริมทะเลสาบ

 

"เราเคยมานั่งตรงนี้กับอริสา...." เขารำพึงกับตัวเอง... และนึกย้อนไปในอดีต

 

"คบกับเรานะ อริสา" อธิปในชุดนักเรียนม.ปลาย พูดกับหญิงสาวในชุดนักเรียนม.ปลาย หน้าตาน่ารัก ผมยาวสีบลอนด์ ขณะที่ทั้งคู่นั่งดูพระอาทิตย์ตกอยู่ริมทะเลสาบ ที่อธิปกำลังนั่งอยู่ในเวลาัปัจจุบัน

"บร้าาาาาา พูดอะไร เค้าเขินนะ~~" แล้วเธอก็ผลักอธิปตกน้ำ...

"เฮ้ยยยย ทำอะไร!!" เขาเดินขึ้นมาจากน้ำ ตัวเปียกชุ่ม

"ฮิๆๆๆ ก็คนมันเขิน อยู่ดีๆมาขอเค้าคบกัน ฉันก็อายนะะะ" เข้าผลักอธิปลงไปอีกครั้ง... ตูมมม

"พอๆๆๆ ตกลงมั้ย?" เขาเดินขึ้นมา หน้าของเขาแดงก่ำไปด้วยความอาย

"ไม่บอก~~" เธอหน้าแดงเหมือนกัน

"ถ้าไม่ตกลงจะลงน้ำอีกรอบแล้วนะ"

"ไปเลย~~" อริสาผลักอธิปลงไปอีกที

"ลงมาด้วยกันเลยยยย" แล้วเขาก็ลากอริสาลงไปด้วย

"กรี๊ด!!" ตูมมมมมม ทั้งคู่ลงไปอยู่ในน้ำแล้ว และอธิปก็กอดอริสาอยู่

 

"ฉันชอบเธอนะ อริสา..." เขาพูดอย่างตั้งใจ 

"ฉันก็ชอบเธอเหมือนกัน อธิป" เธอยิ้ม แต่ก็ผลักอธิปออกไป "แต่ว่า..."

"แต่ว่าอะไรหรอ?" อธิปสงสัย

 

"มาเล่นน้ำกันก่อนดีกว่า!!" เธอสาดน้ำใส่อธิป

"โหยยย ไอเราก็นึกว่าอะไร นีแ่หนะ" อธิปสาดกลับ

ทั้งคู่เล่นน้ำกันอยู่ซักพักจนยามมาไล่ ทั้งสองจึงรีบเผ่นกัน

 

"ไปบ้านเราก่อนก็ได้นะ จะได้เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยน ดูสิ เปียกหมดละ" อธิปพูด

"นี่พึ่งคบกันจะลากฉันเข้าบ้านและ.. คนลามก...." อริสายิ้ม

"บ้าาา ฉันจะทำอะไรเธอ คนเค้าหวังดี จะเอาเสื้อผ้าให้เปลี่ยน กลัวเป็นหวัดเม็กซิโก"

"ไม่ต้องเม็กซิโกก็ได้ย่ะ"

"หุๆๆ ปะ" อธิปจับมืออริสา

"อื้อ" เธอหน้าแดง และทั้งสองก็เดินจับมือกันตัวเปียกเดินไปยังบ้านของอธิป

 

 

"ถ้าเธอยังอยู่... ฉันคงจะมีความสุขน่าูดูเลย...." พระอาทิตย์เริ่มตกดิน ฟ้าค่อยๆมืดลง อธิปจึงเดินกลับบ้าน ซึ่งผ่านโรงเรียนเก่าของเขา อธิปมองเข้าไปในโรงเรียนนั้น...

 

 

"เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ!" อธิปในชุดนอนตะโกนมาจากดาดฟ้าของโรงเรียน ทั้งคู่แอบขึ้นไปดาดฟ้าโรงเรียนในตอนดึก

"ไม่!!!" อริสาตะโกนลงมาเช่นกัน

"เฮ้ย ไหงงั้นอะ" อธิปเสียเซลฟ์

"ล้อเล่น~~" แล้วเธอก็เข้าไปหอมแก้มอธิปทีนึง และทั้งคู่ก็หน้าแดง..

 

"อธิปรักอริสามากๆเลยคร้าบบบบบบบบบบบ!!" เขาตะโกนลงมาอีก

"อธิปลามกที่สุดในโลกเลยค่าาาาาาาาา!!" อริสาตะโกนบ้าง

"อะไรเนี่ยยยยย ฉันไปลามกกับเธอตอนไหน"

"ตอนที่แอบดูฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าในบ้านเธอไง"

"โหย มันไม่ได้ตั้งใจ ก็ลืมไปว่าเธออยู่ในห้องน้ำ ปกติไม่มีใครอยู่บ้านฉันนี่นา"

"คนลามก...." อริสาพูดเบาๆ

"อะๆๆ ลามกก็ลามก"

 

"คนลากมกคนนี้รักอริสาคร้าบบ!!!" อธิปตะโกนลงไป อริสาหัวเราะร่าทันที

"ฮาๆๆๆๆ อีตาบ้า"

"ฮาๆๆๆ ก็คนมันรักนี่นา" อธิปหอมแก้มอริสากลับบ้าง

"หุๆ ไปเถอะ ยามตื่นแล้ว" อริสามองไปเห็นยามของโรงเรียนตื่นขึ้นในห้องรปภ.

"จ้ะ ไว้แอบมากันใหม่อีก หุๆๆ" แล้วทั้งคู่ก็ลงจากตึกมา และถูกยามจับได้... วันต่อไปทั้งคู่ก็โดนจับเข้าห้องปกครอง โดนเทศน์ไปชุดหนึ่ง และำก็แอบมาเข้าโรงเรียนกลางดึกอีก...

 

 

"ฮะๆๆๆ เรานี่มันแสบกันจริงๆเนอะ อริสา..."  อธิปละสายตาจากโรงเรียนมัธยมของเขา แล้วเดินต่อไป...

"มีแต่ความทรงจำดีๆของเรามากมายเลยนะ..." เขาพูดกับตัวเอง ในขณะที่เดินอยู่

 

 

พวกเขาคบกันได้ปีหนึ่ง... เขาทั้งสองรักกันมากจนเพื่อนๆอิจฉา อธิปได้รู้เรื่องของอริสามากมาย เธออยู่บ้านคนเดียว เหมือนกับอธิป แต่เธอนั้นเป็นเด็กกำพร้า

ต่างจากอธิปที่ยังมีแม่ส่งเงินมาให้ใช้ เธอต้องทำงานพิเศษ โดยการไปขายของ ซึ่งบางทีเขาก็ไปช่วยเธอขาย แต่แล้ววันหนึ่ง ในขณะที่เธอกำลัง จะไปขายของ ของที่เธอถือไปนั้นหนักมาก เพราะมีจำนวนเยอะ

เธอเดินข้ามถนน และถุงใส่ของของเธอนั้นก็ขาด ทำให้เธอต้องรีบเก็บของนั้น

แต่... ก็มีรถคันหนึ่งขับมาด้วยความเร็ว และ... พุ่งชนเธอ เสียชีวิตทันที...

อธิปเสียใจมาก.... และ จากที่เคยเป็นคนร่าเริงก็เริ่มเงียบลง...ดูเหมือนคนหดหู่ตลอดเวลา

แต่เมื่อเวลา่ผ่านไป เขาก็เริ่มดีขึ้น แต่ความเสียใจนั้นยังไม่จากไปไหน เพราะอริสาคือคนรักคนแรกของเขา

และไม่มีใครมาแทนเธอได้อีก...

 

 

อธิปแวะกินข้าวก่อนกลับถึงบ้าน เขาก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดนอน(บ็อกเซอร์ตัวเดียวนั่นแล)

และลงไปดูทีวี... แต่ใจเขานั้นไม่ได้อยู่กับทีวีหรอก เขาคิดในใจว่า

'ถ้าเรากลับไปในตอนนั้น เราจะช่วยฃีวิตเธอได้มั้ย... และเราก็จะได้อยู่ด้วยกันต่อไปรึเปล่า... หรือมันเป็นสิ่งที่กำหนดมาแล้ว...

เราเปลีั่ยนแปลงอดีตไม่ได้นี่นา... แต่ถ้าทำได้ ก็น่าจะลองเสี่ยงดู... เอาวะ... ลองดูก็ได้ เพื่ออริสา... และเพื่อความสุขของตัวกูเอง'

 

"พร้อมจะย้อนเวลารึยัง~~" เสียงของหญิงสาวดังขึ้นในบ้านของเขา...

 

To Be Continue...

Comment

Comment:

Tweet

เหอๆ,, เคร ๆๆ วันที่ 7

ขอให้โชคดีเช่นกัน ,,big smile

#6 By ช ม เ พ ลิ น * on 2009-05-05 22:05

อุ๊ย เขียนเรื่องสั้นด้วยหรอคะ น่าสนใจจัง

ถึงตอน 7 แล้วหรอเนี่ย sad smile

เด่วจะกลับไปอ่านตอนแรกนะคะ อิอิ

#5 By Sebille no Tengoku on 2009-05-05 21:59

พึ่งอ่านเป็นครั้งแรก เดี๋ยวขออ่านตอนแรกก่อนแล้วกัน big smile

#4 By cartoonst on 2009-05-05 21:58

โอ้ว... มีการย้อนเวลาซะด้วย จะกลับไปแก้ไข อดีตเพื่อให้นางเอกไม่ตายรึป่าว

จริงๆ ถ้ามีดราก้อนบอล ก็สามารถช่วยชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นขึ้นมาได้เหมือนกัน ฮาฮา คนละเรื่องละ

#3 By หนึ่ง on 2009-05-05 21:20

พร้อมจะย้อนเวลาแร้นbig smile

#2 By Meowzilla Zilla on 2009-05-05 21:10

มารอ to be continue ด้วยคน

ปูเสื่อรอแล้วจ้าbig smile